بی اختیاری ادراری در کودکان

بی اختیاری ادرار:

•بی اختیاری ادرار عبارتست از ناتوانی در کنترل ادرار در سنی که کودک باید قادر به کنترل ادرار خود باشد.

انواع:

• بی­اختیاری: در طول روز

•شب ادراری

•توانایی کنترل ادرار تا ۴ سالگی در صبح و تا ۶سالگی در شب بدست می­آید.

•تقسیم بندی دیگر بی اختیاری ادرار:
•اولیه : یعنی بی­اختیاری ادرار در کودکی که هرگز توانایی کنترل ادرار خود را نداشته است.
•ثانویه: یعنی بی­اختیاری ادراری در کودکی که حداقل ۶ ماه کنترل ادرار خود را داشته است
•بی اختیاری ادرار شایع­ترین مشکل ادراری در کودکان است.
•بی­اختیاری شبانه با شیوع ٧٪ در کودکان ٨ ساله و شیوع ١٪ در کودکان ١۵ ساله گزارش شده است.
•شیوع بی­اختیاری شبانه بیشتر ازبی­اختیاری روزانه است و در بین دخترها شیوع بیشتری دارد.

 

•در خانواده­های پر جمعیت و خانواده­هایی که پدر خانواده به هر دلیل غایب است بی­اختیاری ادرار به طور واضحی دیده می­شود.
 
معیارهای تشخیصی برای بی اختیاری ادرار:
•دو بار در هفته ادرار کردن  در رختخواب یا لباس ( خواه عمدا یا سهوا)
•به مدت حداقل سه ماه متوالی
• همراه با ناراحتی یا آسیب در زمینه­های اجتماعی، تحصیلی ( شغلی)یا سایر زمینه­های عملکردی مهم
•حداقل سن زمانی ۵ سال باشد.
•این رفتار به علت اثرفیزیولوژیک مستقیم داروها (مانند داروی ادرارآور) یا ناراحتی عمومی بدن( مانند دیابت، اسپینابیفیدا، اختلال تشنجی) نباشد.
 
علت بی اختیاری ادراری:
•تفاوتهای تکاملی
• بیماری عفونی
• استرس روانی
•بیماری ارثی
•مشکلات روان­پزشکی
•اتفاقات استرس­آور زندگی
•عدم کارکرد نامناسب عضله دترسور
•(وقتی که حتی در شرایطی که
حجم کمی از ادرار در مثانه جمع می­شود این عضله تمایل به انقباض غیرارادی دارد. )
• کاهش ظرفیت مثانه
•یبوست مزمن با راست روده متسع که منجر به فشار روی مثانه است،
•آشفتگی روانی :از دست دادن یکی از والدین بعلت طلاق یا فوت
• بی اختیاری که به دلیل آشفتگی روانی ایجاد می­شود بیشتر از نوع بی­اختیاری از 
   نوع ثانویه است
 
آموزش به والدین :
• کودک قبل از خواب مثانه خود را به طور کامل تخلیه کند ..
• محل توالت و مسیر عبور کودک به آن روشن و پرنور باشد تا کودک به خاطر ترس از رفتن به آن امتناع نکند.
• کودک در طول روز مایعات بنوشد و شبها و بعد از شام از خوردن مایعات اجتناب کند .
•محدود کردن مصرف مواد قندی در ساعات عصر و شب
•هر اقدامی که باعث احساس محدودیت یا استرس در کودک شود موفقیت چندانی ندارد .
• دادن اعتماد به نفس به کودک و عدم تنبیه و سرزنش والدین و سایر اعضای خانواده کمک زیادی به کودک میکند . اقداماتی از جمله تنبیه بدنی
•محرومیت از مسافرت و مهمانی رفتن و جداکردن کودک از همسالان خود از کارهای اشتباه و استرس زا بوده که باعث و تشدید بیماری میشود .
• دادن یک جایزه کوچک و تشویق کودک در صبح روزهایی که تشک او خشک است.
•عدم پوشک کردن کودک . زیرا انگیزه کودک برای بیدار شدن در طول شب و تخلیه کردن مثانه را از بین میبرد.
•شرکت دادن کودک در نظافت صبحگاهی محل خود مثل تعویض ملحفه و تشک . برای
حفظ بهداشت قبل از رفتن به مدرسه حمام کند.
• استفاده از زنگ اخبار مخصوص: که با کمی مرطوب شدن کودک به صدا در می آید در نتیجه کودک بیدار شده وبه توالت می رود .
 
با تشکر از سرکار خانم قربانی
/ 0 نظر / 80 بازدید